Ze zat daar met haar thee'tje en ik dacht. Ik dacht van alles. Dit was het dan, nu moet ik het zelf doen. Het meisje keek nog een laatste maal om zich heen, deze witte bedoezelde ruimte zou ze nooit meer terug zien. Tenminste, dat is het plan zei de vrouw. 'Kind, het ga je goed'. Het meisje keek de thee drinkende vrouw aan, smekend, vragend. 'Dankuwel' Ze pakte een lollie en begon haar eigen wereldje te vormen, waarin ze altijd het lollie etende meisje mocht zijn. Zonder verplichtingen en zonder sancties op fouten. Helaas is ook dat wereldje gauw af te breken. En misschien ook wel goed aangezien je niet moet leven in een droom-wereldje. Zo sprak het meisje in zichzelf.
Haar spiegelbeeld keek der aan. Met rode ogen, moeheid die erg te zien was. Ze wilde een lippenstift pakken om een big smile op haar spiegelbeeld te tekenen, maar alle puf was weg. Alles was over. Niks wilde ze meer. Ze moet.. Ze moest.. Ze gaat.. Ze gaat opnieuw beginnen. En haar hand gng over de licht knop.
Het licht ging uit.
