De wind die draait.
De wind waait hard. Je voelt dat bij elk zuchtje, elk vlaagje wind, je lichaam reageert. Kippenvel, over je hele lijf. Je haren gaan omhoog staan. Je begint te rillen. Ook begin je het koud te krijgen.
Je neus in de lucht, en vol trots blijf je in de wind staan. Je kan je niet bewegen om iets warms aan te doen, je lichaam werkt tegen. Je gaat met je vingertoppen langs je lichaam, overal voel je het, de kippenvel. Een zwarte wolk dreigt. De eerste spetter voel je langs je neus naar beneden glijden. Bij het topje van je neus maakt de druppel zich weer groter voor hij naar beneden valt. Wat je normaal niet hoort, hoor je nu oorverdovend. 'Plok' en de druppel ligt op de grond. De volgende druppel volgt. En nog een, en nog een. De wind word nog heviger. En jij staat daar nog altijd als verstijfd. Versteend om wat komen gaat. Je hebt een wit shirt aan, die nu dreigt door te schijnen. Maar jij, jij voelt het niet. Jij voelt niets meer. Jij staat daar, omdat je niet kan zitten. Jij word nat, omdat je niet kan lopen. Een licht flitst en een razend geluid erachteraan. 'Doemdedoemdedoem!!' Er komt weer enig leven in je, je schrikt. De ontspanning keert weer terug, je wilt een stap doen. Maar nog steeds sta je vast genageld aan de grond. Enige paniek komt weer naar boven. Je probeert het nog eens, en nog eens. Het lukt niet. Een gil. 'Aaaaah!' De vogel die even verderop zit, schrikt op. En jij, jij kan niets anders dan blijven staan. De bliksem, steeds dichterbij. De regen, steeds harder. De wind, raast tegen je lichaam, door je haren. Dit is het moment, waarop jij beseft dat je er niks tegen kan doen. Dat je deze situatie gewoon moet accepteren voordat je lichaam weer mee wilt werken. Nu je dit weet, concentreer je je hier op. Het weer lijkt te gaan liggen, maar om je heen nog steeds de flitsen en het gedonder. Het is nog maar één tel van je verwijdert. Maar jij, jij staat daar. Jij voelt niets meer. Jij, jij accepteert deze hele situatie zoals ie is. En de bliksem, slaat in. Nog één keer voel je iets. Pijn, angst, wanhoop, vrede. Een laatste traan loopt over je wang en alles word anders. Aan iets wat zo donker was, komt nu een einde. De donkerte is weg, en jij... Opent je ogen. Het is licht, je kijkt recht in de zon. Een klein briesje komt je tegemoet. Je ruikt de zonnestralen op het gras, je ruikt de bloemen om je heen. De tjilpende vogels. De zon die op je lichaam brand.
Er waait... een andere wind.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten