Tegendraads deel 6.

Vervolg op deze blog over Meryl: Tegendraads deel 5.

Een uur was verstreken, maar de man was nergens te bekennen. Zo kon het wel dagen duren voor ze de man zou vinden. Ze besloot het nog een kwartier te geven en dan weg te gaan. Vijf minuten waren vertrekken, de ogen van Meryl voelden zwaar aan. Zes minuten, acht minuten, negen minuten en weg was ze. Ze was zo moe geworden door deze drama dat ze de slaap niet meer de baas kon zijn. 

Na anderhalf uur en een dode vogel smaak verder werd Meryl weer wakker, uiteraard boos op zichzelf. Hoe kon ik nu in slaap vallen, terwijl er hier een "moordenaar" rond loopt!? In de tussentijd was de snackbar open gegaan en haalde ze een flesje water. De meneer aan de toonbank herkende haar, en bekeek haar kleren. Hij wist dat ze iets te maken moest hebben met de twee schoten die hij had gehoord. De eigenaar was blij dat hij naar achteren kon vluchten en daarbij de deur op de klip had gedaan. Wie weet wat de moordenaar anders had gedaan. Wat de man niet wist was dat Jason nog leefde en de vrouw in kritieke toestand naar het ziekenhuis was gereden. 

Meryl zag de man haar onderzoekend bekijken en begon tegen hem te spreken, heel zakelijk. "Heeft u nog iets vernomen van de dader meneer? Hij heeft de man met wie ik hier was neergeschoten en nog een vrouw met blonde lange haren. Het was een chaos hier, heeft u dat eigenlijk wel meegekregen?" "Sorry mevrouw, ik ben naar achteren gevlucht zodra ik het eerste schot hoorde" "O. Nou ja, eigenlijk ook wel begrijpelijk. U heeft daarna ook niet meer een man gezien in een groene jas? Het was een beetje zo'n jas die jagers dragen tijdens hun jacht," legde ze de man uit. "Ja, die heb ik hier een half uur geleden zien lopen! Die heeft hier afgelopen week heel vaak lopen dwalen, maar hij bleef altijd bij die portiek hangen." De man wees naar de plek waar de vrouw gisteren werd neergeschoten. "Dan moet de vrouw die neergeschoten is Priscilla wel zijn! Het arme schaap werd al weken gestalkt, maar het was haar ex en ze hield nog te veel van hem om hem aan te geven." "Weet u dan niet hoe de man heet?" "Zijn voornaam weet ik wel ja, dat is Jonathan, maar zijn achternaam weet ik niet. Ik weet wel dat Priscilla op nummer 17 woont, misschien is iemand nu bij haar thuis die het weet?" Meryls ogen glinsterden, dat is wat ze zou gaan doen, inbreken bij die Priscilla! Ze bedankte de man, betaalde en liep naar de flat.

Ze drukte op de bel, in de hoop dat er iemand zou zijn zoals de man had geopperd. Ze wist dat de kans klein zou zijn, daarom belde ze niet nog een keer. In plaats van een tweede keer bij Priscilla aan te bellen, belde ze bij nummer 15 aan. Ene meneer Krüger sprak door de intercom, het klonk als een oude man. Meryl verontschuldigde zich voor het tijdstip, maar vertelde dat haar vriendin niet open deed, of meneer de deur open wilde doen. Meneer Krüger deed niet moeilijk, hij wilde waarschijnlijk zijn bed weer in en deed de deur open. Zou hij wel geweten hebben wat er vannacht is voorgevallen bij hem voor? Meryl liep door de deur en keek op het bordje welke verdieping zij moest hebben om bij Priscilla's huis te kunnen komen. Verdieping 1, links achter. Dat was niet zo moeilijk. Ze liep de trap op, opende de deur naar de galerij en bleef staan bij nummer 17.

Leuk idee, nu was ze hier wel, maar hoe ging ze door die dichte deur heen. Misschien dat een harde schop zou werken, dacht ze, dus dat probeerde ze. Het haalde niets uit. Laatst had ze nog een film gekeken met inbrekers, de ene inbreker gebruikte een koevoet en de andere van die speldjes. Met beide handen ging ze door haar haren en vond twee speldjes. Ze beet het bolle stukje van de uiteindes er af en spuugde deze op de grond. Wriemelend kreeg ze het eerste speldje in het slot, nu het tweede speldje nog. "Krak" en daar brak het tweede speldje. Nu moest ze het eerste speldje er uit halen, om deze door midden te breken en zo poging twee te kunnen starten. Het breken was gelukt, speldje één ging nu gemakkelijk in het slot en speldje twee volgde al snel. Na veel wriemelen hoorde Meryl een klik.