Alles is zwart, geen sprankelend straaltje meer. Niks. Dat meisje, ze kijkt je aan. Vragende ogen kijken naar je, en jij vraagt je af wat ze zal denken. Wat wil ze vragen?
Ze kan niks vragen, haar lippen samengeperst tot een kleine horizontale streep. Haar huid plooit boven haar neus, ze kijkt vragend. Nog altijd.
Wat is er met dat meisje? Is ze niet gelukkig dan?
'Meisje, wat is er met je?'
'Helemaal niks.' En haar ogen vullen zich met tranen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten