Crying behind the mask.

Zo wit als ze eruit ziet, zo bruin als ze lijkt. Een masker voor haar gezicht, om haar tranen te verbergen. Haar gevoel zelfs aan het veranderen, bang om nagekeken te worden. Haat tot in diep geworteld, te diep om op te halen.  

Het meisje waar ik over droom, het meisje wat in werkelijkheid ook echt bestaat. Maar waar is dat meisje, ben ik het, is zij het?
Dat weten we niet, het masker bedekt al het leed dat het meisje heeft, al de pijn dood het meisje van binnen. Het gras is niet groen meer, de zon schijnt niet meer, de vogeltjes fluiten niet meer. 

Het masker, de oplossing?