De krachtige boom is niet meer.

20 Augustus 2010.    Ze keek op haar mobiel. Hé een smsje van een van haar goede vrienden. Wat zou Matthijs te zeggen hebben? ''P.s. ik ben blij dat ik jou als goede vriendin heb.'' Ze vond dit zo lief van hem. Hij was heel aardig tegen haar en zij mocht hem graag. Het was niet zo'n standaard jongen wist ze. En als zij dan eens afspraken was het altijd gezellig. Hij kon goed dansen, en zij niet. Zij kon naar zijn dansjes kijken, omdat ze leuk waren. Dit kon ze lang niet bij alle dansende mensen. Ze had eens een boekje van hem gekregen, over het schrijven van een roman. Wat attent, ze schreef altijd zo graag.

26 Februari 2012.Nu anderhalf jaar later hoort ze vrij weinig van Matthijs. Ze heeft nog vaak geprobeerd om af te spreken, maar hij heeft het altijd zo ontzettend druk. Uiteindelijk heeft ze het maar opgegeven. Ondertussen heeft ze hem al meer dan een jaar niet gezien, wat eigenlijk best wel lang is. Ze vindt het zonde, maar kan er verder weinig aan doen. 

Isa kijkt om zich heen en merkt dat de wereld om haar heen afbrokkelt en tegelijkertijd bouwt er zich een nieuwe wereld voor haar neus op. Isa wil zich vastklampen aan al het oude en grijp met al haar kracht de boom vast die steeds kleiner lijkt te worden. Uiteindelijk is de boom geen grote stevige en krachtige boom meer. Nee, het is een jong boompje geworden en buigt zich helemaal om door haar gewicht waarmee ze aan de stam hangt. Haar handen glijden langs de stam en daar valt ze. Ze valt de eindeloze leegte in, tot zij wordt opgevangen door een kussenachtige wolk. Aan het einde van de wolk ziet Isa een heel lange trap. 2 Keuzes zijn er over voor Isa. Springt ze de enorme leegte in, in de hoop dat er iets goeds is aan het einde van de val, of loopt ze de trap op omhoog? Ze kiest voor de tweede optie.