Vorig weekend ben ik met een fijn vriendinnetje naar het concert van DI-RECT geweest. Het was in één woord gewoon AWESOME! We dronken een biertje, of twee.. We maakten een dansje, we aten van te voren pasta en pizza en dronken daar een wijntje bij, of twee. Het was een heerlijke avond als vanouds.
Als vanouds.
Ze maakten een dansje. De eerste druppel inspanning liep over de gezichten van de artiesten. De eerste druppel springen en zingen liep over het lichaam van de meiden. Ze hadden het vreselijk naar hun zin en hoopten dat de avond nog lang niet zou eindigen, het tegendeel was waar. Na ruim anderhalf uur springen en zingen moesten de mensen de zaal verlaten. Dat was dan ook wat iedereen deed. Napratend over de geweldige avond die zij met nog honderden mensen hebben gedeeld, kwamen ze aan bij de bus. Het begon te regenen, maar het maakte allemaal niet uit. De regen kon gestolen worden, zij hadden plezier gehad en ze waren immers toch niet van suiker. De rit kwam ten einde, beide meiden gingen hun eigen weg. Één van de twee meiden vervolgde de gaande weg, de ander zou gaan fietsen door de regen.
Gedachten die minder leuk waren namen plaats voor gedachten zoals mensen het lief is. Alles aan die dag was top. Gezelligheid was het ultimatum geweest en zal dit ook blijven. Vriendschap die begon in een schoolklas, vriendschap die doorging met een MacKroket in het ziekenhuis.... Die zal voortzetten met concertjes, feestjes, filmpjes, tradities, gekke berichten en tenen in het zand.
Vorig weekend ben ik met een fijn vriendinnetje naar het concert van DI-RECT geweest. Het was in één woord gewoon AWESOME! We dronken een biertje, of twee.. We maakten een dansje, we aten van te voren pasta en pizza en dronken daar een wijntje bij, of twee. Het was een heerlijke avond als vanouds. Nono, mijn beste maatje!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten