Afgesloten.

Wat normaal vreselijk was, vindt het meisje nu uitermate fijn. Ze had nooit gedacht dat ze daar ooit positief over zou kunnen denken, maar het was gebeurd. Iedereen maakt wel eens een foutje, vergeet wel eens wat, of wat dan ook. Dit gebeurde bij het meisje ook. Gelukkig mocht ze blij zijn dat het maar een waarschuwing was, dat ze eventjes moest denken om de dingen die ze deed. Ze moest niet alles zo maar doen, niet haar emoties te veel haar hoofd laten leiden. Ze moest gewoon nadenken, haar hersenen aan het werk zetten. 

Ze had besloten om dit te stoppen. Nooit meer zou ze verliefd worden en ze wist dat dat een leugen was. Liefde, het mooiste wat er is! Dat zou ze nooit kunnen. Al is het maar één dag dat ze verliefd mocht zijn, het zou de dag van al die jaren zonder liefde meer dan waard zijn. Eigenlijk was het gewoon net zo een uitspraak als ''Ik ga nooit meer drinken!'', die zij zo vaak door haar omstanders heeft horen zeggen. Het meisje dronk en zal blijven drinken, het meisje was verliefd en zal verliefd blijven worden. Daar mee basta! Maar dit hoofdstuk is afgesloten. De mooi versierde bladzijde is omgeslagen, nadat het meisje ''Het einde.'' had opgeschreven. 

Op naar een frisse start. Die gek genoeg rooskleuriger lijkt te zijn dan de vorige frisse start.