''Het beste.''

Waarom zou je goed accepteren, als 'het beste' bestaat, dacht het meisje. Ze wist heus wel dat 'het beste' voor elk persoon anders was. Dat perfectie niet bestond voor een grote groep mensen samen, en dat je moet nastreven wat voor jou het beste is. Waarom zij dit al die jaren dan niet heeft gedaan, snapt ze achteraf eigenlijk niet. Onverklaarbaar.

Genoegen nemen met minder dan goed, genoegen nemen met goed genoeg. Waarom zou ze genoegen nemen met goed genoeg? Ze zou moeten gaan voor 'het beste', het beste wat haar ooit zou zijn overkomen. Beter dan dat goddelijke ijsje in Spanje, beter dan de reizen naar Zuid-Amerika en Zuid-Afrika. Dit zou álles overtreffen, ze wist dat als ze geduldig genoeg zou zijn, zij dit mee zou kunnen maken. Zij had hier net zo veel kans op als eenieder, en dat is wat zij zeker wist!

Ze had er genoeg van, van het genoegen nemen met minder, dus ze gooide het roer om. Dit keer zou alles anders zijn. Dit keer, zou ze gaan voor 'het beste'. 

Kriebels vulden haar buik. Hoe zou dit gaan verlopen? Één antwoord: ze zou het voor het eerst sinds jaren een kans geven.